Kısa yanıt: Harita şekli, on gezegenin çark üzerinde nasıl dağıldığını tek bir desen olarak okuyan modern (20. yüzyıl) bir tekniktir. Marc Edmund Jones her haritayı yedi biçime ayırmıştır: Saçılma, Demet, Kâse, Lokomotif, Kepçe, Tahterevalli ve Yelpaze. Bu biçimler dikkatinizi nasıl yoğunlaştırdığınızı ya da yaydığınızı betimler, ne olacağını değil.
Bir astrolog tek bir burcu, gezegeni ya da evi tartmadan önce göz bütün çarkı bir bakışta kavrayabilir. Harita şekli işte bu ilk bakıştır: ayrıntılı bir yorumun üzerine kurulacağı çerçeveyi vermek için on gezegenin genel yayılımını adlandırmanın bir yolu.
Harita Şekli Nedir, Ne Değildir
Bir harita şekli, ya da gezegen deseni, on gezegenin konumlarını ayrı ayrı yerleşimler olarak değil, tek bir bütün (gestalt) olarak ele alır. Çarkın nerede kalabalıklaştığını ve aynı ölçüde önemlisi, nerelerin boş kaldığını fark eder. Sunduğu okuma karakterolojiktir: enerjiyi dar bir bantta yoğunlaştırmaya mı yoksa dikkati geniş bir alana yaymaya mı eğilimli olduğunuzu, haritanın bir yana mı yaslandığını yoksa iki kampı mı dengelediğini gösterir. Bu, yapıyı ve üslubu betimler, sonucu değil. Ne olacağı konusunda hiçbir şey söylemez ve altında yatan gerçek burçlar, evler, asaletler ve açılarla her zaman inceltilmek üzere tasarlanmıştır.
Yedi Deseni Bir Bakışta
Sistem on gök cismini sayar: Güneş, Ay, Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter, Satürn, Uranüs, Neptün ve Plüton. Yükselen ve Tepe Noktası (MC), Ay düğümleri ve Chiron gibi asteroitler klasik yöntemde sayılmaz. Her şey bu on cismin nasıl kümelendiğine ve boşlukların nereye düştüğüne bağlıdır.
| Şekil (diğer ad) | Geometri (derece) | Boş alan | Odak / belirleyici özellik | Mizaç anahtar sözcüğü | |---|---|---|---|---| | Saçılma (Splash) | Tüm çark boyunca / çoğu burca yayılmış | Büyük boşluk yok | Eşit dağılım | Çok yönlü, geniş kapsamlı | | Demet (Küme / Bundle) | Yaklaşık 120° içinde (bir üçgen) | ~240° boş | Aşırı içe kapanıklık | Yoğunlaşmış, uzmanlaşmış | | Kâse (Bowl) | Bir yarımküre içinde (>120° ve en çok 180°) | ~180° boş | Öncü "kenar" gezegeni; boş yarım "aranan"dır | Kendine yeten, amaç odaklı | | Lokomotif (Locomotive) | ~240° dolu (üçte iki) | Bir boş üçgen (~120°) | Kenardaki "öncü gezegen" itici güçtür | Kendini süren, dinamik | | Kepçe (Huni / Bucket) | Kâse (~180°) artı bir kulp | Kulp, boş yarımda tek başına durur | Tekil "kulp" gezegeni odak çıkışı olur | Yönlendirilmiş, misyon odaklı | | Tahterevalli (Kum saati / Seesaw) | Karşıt iki grup | İki açık boşluk, her biri ~60° veya daha fazla | Karşıtlık ve iki kampın dengesi | Tartan, zıtlıkların farkında | | Yelpaze (Splay) | Düzensiz kümelenmeler (çoğu kez üç) | Düzensiz boşluklar | Güçlü "üçayak" kavuşumları | Bireyci, kendini tanımlayan |
Ayrıntıları Okumak: Boş Alan, Öncü Gezegenler ve Kulplar
Çarkın boş kısmı çoğu kez dolu kısmı kadar çok şey anlatır. Bir Kâse'de on gezegenin tümü tek bir yarımkürede, 120 dereceden fazla ama 180 dereceyi geçmeyecek biçimde yer alır ve boş kalan yarım, kişinin yöneldiği bir şey olarak ele alınır. Bu "120 dereceden fazla" eşiği, bir Kâse'yi bir Demet'ten ayıran tam da şeydir; sık yapılan, kaçınmaya değer bir karışıklıktır. Bir Lokomotif çarkın yaklaşık üçte ikisini doldurur ve yaklaşık 120 derecelik bir boş üçgen bırakır; Jones, dolu yayın öncü kenarındaki gezegeni itici bir güç olarak okurdu. Bir Kepçe ise bir Kâse artı tek bir kulp gezegenidir, ya da bazen tek bir cisim gibi davranan sıkı kavuşumdaki iki gezegen, boşluğun karşısında tek başına durarak haritanın odak çıkışı olur.
Nereden Gelir ve Neden Klasik Olamaz
Bu, klasik ya da geleneksel bir teknik değildir. Tümüyle modern (20. yüzyıl, Amerikan kökenli) bir yöntemdir; Marc Edmund Jones (1888-1980) tarafından The Guide to Horoscope Interpretation (1941) kitabında ortaya konmuş, daha sonra Dane Rudhyar ve başka hümanist astrologlarca yaygınlaştırılmıştır. Helenistik, Pers ve ortaçağ astrologları gezegenleri tek tek ve ilişkisel olarak okurdu: asalet ve yöneticilikle, mezhep (sect) ile, açıyla, evle ve köşesellik gibi koşullarla; asla tek bir bütün-harita şekli olarak değil. Yöntem daha önce var olamazdı, bunun yalın bir nedeni var: üç dış gezegeni sayar ve Uranüs 1781'e, Neptün 1846'ya, Plüton 1930'a kadar keşfedilmemişti.
Kendi Şeklinizi Nasıl Ayırt Edersiniz
Çarkı kurun, sonra on gezegene bir açıölçerle değil, yumuşak bir odakla bakın. Önce en büyük boş aralığı bulun. Eğer büyük hiçbir boşluk yoksa ve gezegenler tüm çemberi çevreliyorsa bir Saçılma'nız var demektir; onun yerine birkaç keskin, düzensiz kümeye toplanıyorlarsa bu bir Yelpaze'dir. Her şey bir üçgenin içine sığıyorsa Demet; bir yarımın içine sığıyorsa Kâse; üçte iki dolu ve bir boş üçgen varsa Lokomotif olur. Bir kâsenin karşısındaki tek bir gezegen bir Kepçe yapar, iki açık boşlukla ayrılmış iki grup ise bir Tahterevalli oluşturur. Jones bunu hoşgörülü, gözle yapılan bir kestirme yargı olarak ele alırdı, bu yüzden sınırda haritalar meşru biçimde iki şekil olarak okunabilir: Kepçe'ye doğru gölgelenen geniş bir Kâse ya da Lokomotif'e kayan bir Demet gibi.
Bir Mercek, Bir Hüküm Değil
Harita şekli bir açılış izlenimidir, bir sonuç değil. Aynı biçim, haritanın geri kalanına ve kişinin yaptığı seçimlere bağlı olarak yapıcı ya da kısıtlayıcı biçimde ifade bulabilir, bu yüzden hiç kimse deseninin içine hapsolmuş değildir. Eğilim dilini kullanın: "enerjiyi yoğunlaştırma eğilimindedir", "dikkati geniş alana yayar", "çoğu kez tek bir odak çıkışı üzerinden çalışır"; ve ayrıntılı yerleşimlerin, açı kalıplarının ve on iki evin şeklin yalnızca taslağını çizdiği yeri doldurmasına izin verin.
Sıkça Sorulan Sorular
Harita şekilleri bir şey öngörür mü?
Hayır. Bir harita şekli, dikkat ve enerjinin nasıl dağıldığına dair betimleyici bir mercektir: yoğun mu yoksa dağınık mı, tek yanlı mı yoksa dengeli mi. Vurgu üzerine bir ilk sentezdir, olayların bir kehaneti değil ve gerçek yerleşimlerle inceltilene kadar pek bir şey ifade etmez.
Harita şekli klasik bir teknik midir?
Hayır. Marc Edmund Jones'un 1941'de ortaya koyduğu modern bir yöntemdir. Klasik olamaz çünkü Uranüs, Neptün ve Plüton'u sayar; bunlar gezegenleri tek tek asalet, mezhep, açı ve evle okuyan Helenistik ve ortaçağ astrologlarınca bilinmiyordu.
Saçılma ile Yelpaze arasındaki fark nedir?
Bir Saçılma gezegenleri tüm çark boyunca olabildiğince eşit, büyük bir boşluk bırakmadan yayar; çok yönlü, geniş kapsamlı bir dikkati imler. Bir Yelpaze ise onları birkaç keskin, düzensiz kümeye, çoğu kez bir üçayak kavuşumlar öbeğine toplar; daha bireyci, kendini tanımlayan bir vurguyu imler.
Harita şeklinde hangi gezegenler sayılır?
Yalnızca on geleneksel gezegen: Güneş, Ay, Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter, Satürn, Uranüs, Neptün ve Plüton. Yükselen, Tepe Noktası (MC), Ay düğümleri ve Chiron dahil asteroitler klasik yöntemde dışarıda bırakılır.
Kendi Deseninizi Görün
Şekilleri öğrenmenin en hızlı yolu gerçek bir çarka bakmaktır. Bir ücretsiz doğum haritası çıkarın ve en büyük boş aralığınızı bulun, sonra bütün desenden ayrıntılara geçmek için doğum haritası nasıl okunur yazısını okuyun. Daha bütünlüklü bir sentez için bir kişilik raporu şekli burçlar, evler ve açılarla birlikte örer; ya da daha fazla rehbere göz atmak için blog sayfasına bakın.
